De Egyptische vrouw (volgens de Egyptische man)

Er wordt veel gesproken óver Egyptische en Arabische vrouwen, vooral door anderen. Graag was ik eens in gesprek gegaan met een Egyptische jongedame, over zelfbeelden en vooroordelen. Zoals in de vorige post al beschreven kom ik echter bedroevend weinig Egyptische dames tegen, en tot een goed gesprek is het nog niet gekomen. Wellicht kan ik hier later nog het een en ander over schrijven. Vandaag echter een andere invalshoek: die van de Egyptische man. Wat vindt hij nou eigenlijk van de Egyptische vrouw?

Al tijden zeuren we om een kennismaking met een Egyptische jongedame. Onze vrienden J. en S. zijn een beetje huiverig om een van hun vrouwelijke landgenoten mee te nemen naar een van onze meetings though. J. meent dat ze hiervoor te jaloers zijn en dat ze erg onaardig zullen doen, omdat ze Europese dames als concurrenten zien. Blijkbaar zijn de Egyptische mannen to die for..

T. toont zich bereid om ons voor te stellen aan een Egyptisch-Saoudische vriendin van hem. Ik reageer opgetogen: ik heb nog nooit een Saoudische jongedame ontmoet, en wat heb ik haar veel te vragen! Twee minuten later wordt de ontmoeting alweer gecancelled. ‘She wanted to come, but her boyfriend does not allow her to go out today’ is de verklaring. Echt verbaasd ben ik niet, maar begrijpen doe ik het niet. Als onafhankelijke Nederlandse zou ik elke jongeman die mij iets zou willen verbieden meteen het gat van de deur wijzen. T. toont zich meer begripvol. Een relatie is volgens hem geven en nemen, en als zijn vriendin hem zou vragen om niet weg te gaan zou hij daar ook respect voor hebben, verklaart hij.

A. is dezelfde mening toegedaan. ‘Haar vriend was waarschijnlijk gewoon jaloers, bang dat ze een leukere jongen tegen het lijf zou lopen’, legt hij uit. Ook hij meent dat de jongedame de mening van haar vriend moest respecteren en thuis moest blijven. Andersom had hij dat ook gedaan. Hij ziet niets kwaad in dit soort jaloezie: als het te vaak voorkomt moeten haar vader en broers ingrijpen, en het is zelfs een geaccepteerde reden voor een echtscheiding. Zelf zou hij ook niet accepteren dat de echtgenoten van zijn zussen hun vrijheid zo ver zou beperken.

Hij verbijstert mij echter met onnavolgbare logica door daarna te beargumenteren dat een Egyptische vrouw pas echt not amused raakt bij afwezigheid van af en toe zo’n verbod. Want een man die werkelijk om hen geeft, dat is toch een jaloerse man? Als een man niet af en toe z’n jaloezie toont, hoe onbelangrijk is zijn partner dan wel niet voor hem? Ze wil helemaal niet kunnen gaan en staan waar ze wil: ze wil dat een man af en toe zijn liefde toont door haar te vragen iets niet te doen.

Enigszins sceptisch vertel ik mijn vriend E. over het gesprek met A. ‘Is het werkelijk waar dat Egyptische vrouwen graag een jaloerse vriend hebben?’, vraag ik hem. ‘Most definitely!’, is zijn besliste antwoord. Erg logisch klinkt het mij niet in de oren, maar dat zijn Egyptische vrouwen over het algemeen ook niet. Aldus E.

Volg The Life and Times Of A Dutchie Abroad op Facebook en Twitter!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s